اگر قره قاج نبود اگر پیچ و خم های رودخانه قره قاج، آن جا که به نخلستان «مَکو» می رسد آن همه دل انگیز نبود، اگر بیشه ها و دشت های پیرامونش آن همه درّاج و آهو نداشت، اگر پروبال درّاج هایش آن همه رنگین و چشم آهویش آن همه سیاه نبود، روز و روزگار من غیر از این بود. اگر این اگرها نبود، من آدمی دیگر و در عالمی دیگر بودم.
تصور کن یادگیری میتونست مثل نفس کشیدن، راحت و مثل ماجراجویی، هیجانانگیز باشه. وقتشه آموزش و رشد رو از اون کلاسهای خشک و خستهکننده رها کنیم! آموزین یادگیری رو به یه سفر جذاب تبدیل میکنه: که از سؤالهای واقعی شروع میشه، با تجربههای عملی و ابزارهای تعاملی جلو میره و در نهایت به رشدی اثربخش در میدان ختم میشه.
